podjął w dniu 25 marca 2026 roku uchwałę w sprawie wyłącznej właściwości i kompetencji Senatu Akademii Wymiaru Sprawiedliwości do powołania i odwołania Rektora-Komendanta Akademii Wymiaru Sprawiedliwości.

Stanowisko Senatu opiera się na poprawnie skonstruowanej argumentacji legalistycznej. Centralna teza – że art. 66a ustawy o Służbie Więziennej stanowi lex specialis wobec art. 439 ust. 1–6 p.s.w.n. i wyłącza właściwość Ministra Sprawiedliwości w zakresie powoływania i odwoływania Rektora-Komendanta AWS – jest jurydycznie defensywna i ma solidne oparcie w strukturze norm kolizyjnych.
Kluczowe jest precyzyjne odczytanie normy odsyłającej z art. 439 ust. 7 p.s.w.n. jako przepisu, który czyni ustawę o Służbie Więziennej całościowym reżimem szczególnym dla AWS. Na tle wyraźnie uregulowanej właściwości ministra właściwego do spraw wewnętrznych (art. 439 ust. 6 p.s.w.n.) milczenie ustawy o SW w kwestii analogicznych kompetencji Ministra Sprawiedliwości nie jest luką prawną – jest rozstrzygnięciem normatywnym (expressio unius est exclusio alterius). Istotne jest także powołanie się przez Senat na zasadę legalizmu z art. 7 Konstytucji.